“Those who know, do. Those that understand, teach.” ― Aristotle

Աշխատանքը

Դպրոց-պարտեզում՝ Պարտեզ տանող անցումների բարձրացում:

Քոլեջում`Մուտքի  լանջերի ստեղծում, աշխատանք նկուղում, խոտհունձ, առվույտի դաշտի ջրում

Գեղարվեստում` ներքին բակում լանջերի ստեղծում, խոտհունձ, ջրման աշխատանքներ

Նոր դպրոցում` Հարթակների ստեղծում, խոտհունձ, ջրման աշխատանքներ Read the rest of this entry »

Կրթահամալիրը եղել և մնում է բաց կրթական համայնք, որը շարունակելու է դռները բաց պահել յուրաքանչյուրի համար, որ` շրջակա միջավայրը դարձնում է խնամված, հետաքրքիր և գրավիչ. ավելի տնտեսող, բարեկիրթ, հայրենատեր քաղաքացի է դառնում…

13479744_1015713735212790_1730075439_n

Մերը Վլադի-դրախտն է… Բանգլադեշում… Read the rest of this entry »

Աշխատանքային ջոկատը  սկսեց աշխատել առավոտյան ժամը 8-ից: Երեկ ջոկատը համալրվեց նոր աշխատողներով՝ աղջիկներով: Այսօր էլ աղջիկները սիրով միացան: Խոստովանեմ, որ աղջիկների առկայությունը մեզ ոգևորում է: Էլ չեմ ասում, թե որքան աշխատասեր են նրանք ու հոգատար մեր նկատմամբ: Հենց նրանց ներկայությունից ոգևորված՝ այսօր աշխատեցինք կրկնակի թափով. հողն ազատեցինք բավականին մեծ քարերից, տարածեցինք հողաբլուրները, ջրեցինք ծառերը, հետո էլ անցանք խոտհունձի

Անի…

Ու ելնեինք մի օր, նախ մտնեինք Անի, ծունկի գայինք քարե մասունքների առաջ, համբուրեինք Անին, Անին՝ քարե հառաչ, Անին՝ քարե մորմոք, Անին՝ թախիծ քարե: Ու լռեինք, ինչպես ինքն է լռում դարեր…

This slideshow requires JavaScript.

Բարև Լանգ

Ես անգլերենով եմ գրում, քանի որ ավելի եմ ուզում հմտանալ լեզվի մեջ և ներողություն եմ խնդրում նամակիդ չպատասխանելու համար։ Երբ մենք ժամանեցինք Բոստոն ես սկսեցի հաճախել դպրոց, և շատ աշխատանք ունեմ անելու։ Ես ատում եմ այս քաղաքը։ Ես չեմ կարողանում հասկանալ, թե ինչ են մարդիկ խոսում։ Նրանց առոգանությունը շատ տարօրինակ է։ Ես կարոտում եմ Շանհայը և մեր նվագախմբում նվագելը։ Ես փորձում եմ հմտանալ կիթառ նվագելուն, բայց դիմացի հարևանը բարկանում է, քանի որ նրա աղջիկը ջութակ է նվագում, և ասում է, որ աղմուկը խանգարում է իրեն։ Մի անգամ տեսա նրա սևեռուն հայացքը պատուհանից ինձ նայելիս։ Մտածում եմ, որ նա ինձ նույնպես ատում է։ Նա իսկապես գեղեցիկ է…. Read the rest of this entry »

‘If you want to marry my daughter,’ said the king, ‘you must prove yourself
worthy of her hand.’
‘Anything!’ cried the poor young man. ‘I love the princess, and I will brave any
peril for her!’
The princess stood behind the throne, crying. ‘Right then,’ said the king. ‘You
must climb to the top of the Ice Mountain, and fetch the magic lamp that a
wicked rival stole from me.’
‘I’ll do it!’ the young man declared, and rushed from the throne room.
The king chuckled. ‘That’s fixed him! The cheek of it — poor as a church
mouse, and weedy too, and he thinks he’s good enough to marry my daughter!
Well, he won’t be back!’ Read the rest of this entry »

Tag Cloud

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 240 other followers